Hallo iedereen!

Misschien een beetje laat...(sorry) maar we wensen iedereen een heel

Gelukkig

Gezond

Gezellig en

Gezegend

2010 toe!!

Hebben jullie ook allemaal het vuurwerk gezien? Leuk hé?!

Wel een beetje raar hoor; worden we eerst in bed gestopt en dan 's avonds heel laat er weer uitgehaald....krijgen we zomaar drinken en wat lekkers....en dan opeens knal, bam, boem, rommeldebom en hele mooie kleuren in de lucht! Gelukkig nieuwjaar!! Leuk hoor! Papa ging ook wat van dat moois doen buiten en wij mochten kijken voor het raam. Nou...en toen moesten we weer in bed; waren we net goed wakker...moeten we weer gaan slapen!Vreemd hoor, maar wel leuk! Overdag hadden we het ook al zo leuk gehad met knal erwten en trektouwtjes, en papa had een hele grote gigantische berg oliebollen gebakken..MMMMM...

Ze zijn bijna allemaal op nu, maar gelukkig had mama er ook wat in de diepvries gedaan!

Nou, toen mochten Sanne en Eva maandag weer naar school. Eindelijk; elke dag in de vakantie vroeg Eva wanneer ze weer naar school mocht en ze moest er bijna van huilen dat ze nog niet mocht, maar maandag was het eindelijk zover en mochten de meiden lekker weer naar school!

Wat ook zo leuk is; dat er nog steeds sneeuw is! Geweldig hoor, al vinden we het ook wel errug koud!Brrrrrr

Eva is trouwens

wel heel complimenteus hoor, smorgens vroeg: "mama, je haar is helemaal verkreukeld!"

Met Rafaël gaat het ook eindelijk wat beter! Hij bleef in eerste instantie heel veel huilen, dus papa en mama de één na laatste dag van het jaar weer terug naar de kinderarts geweest; wilde ze hem zomaar houden in het ziekenhuis!!! Gelukkig is dat toch niet doorgegaan en hadden ze met de dokter afgesproken om het nog een paar dagen aan te kijken. Als het zo zou blijven zou hij 4/1 opgenomen worden. Toen is oudejaarsdag de fysiotherapeut nog wezen kijken of z'n werveltjes allemaal wel goed zaten enzo, gelukkig was dat allemaal oké, maar ze zei dat Rafaël "overprikkeld én over vermoeid was" en dat hij daarom zo vreselijk veel en hard moest huilen.

Nu heeft ze papa en mama verschillende houdingen voorgedaan hoe ze hem vast kunnen houden en waar hij zich dan lekker bij voelt en dat hij ook niet kan overstrekken. Én...hij is ingebakerd! Weet je wat dat is? Met grote doeken wordt Rafaël helemaal strak ingepakt, incl.armen en benen, en dat biedt hem dan rust....én: het helpt!! We weten niet wat ons overkomt!

Rafaël slaapt goed, huilt minder, is rustiger en begint meer te lachen!

Gelukkig hoefde hij dus niet opgenomen in het ziekenhuis en hopen we nu eindelijk echt te gaan genieten van onze kleine man!

Nou, tot gauw allemaal maar wer hè?!

Liefs; Sanne, Eva, Frans-jr en Rafaël