Zo, wat een dag!
wordt ik vanmorgen om 06.15 uur(!!) uit mijn bed gehaald, krijg geen eten, wordt ff gauw gewassen en aangekleed en vervolgens krijg ik mijn jas en schoenen aan....en het was nog helemaal donker buiten!!! Daar was ik wel verbaasd over. Gaan we naar buiten, glij ik bijna op mijn k... want het is spekkie glad! Mama heel de auto gekrabt en daar gingen we dan...naar de dokter.Eindelijk was het zover; ik mag bij de dokter gaan slapen!
Na een drukke ochtendspits, erg leuk trouwens, al die rode (rem)lichtjes in het donker, kwamen we bij het ziekenhuis. We gingen met de lift en boven stond een hele lieve zuster op mij te wachten. Ik kreeg een mooie bedje, met een ballon eraan maar ik miste wat, iets wat er aan mijn bed hoort..."moet nog keure, met naam" overgezet zijnde : ik moet nog een kleurplaat met mijn naam! Ja, hoor'es, als dat er de vorige 3 keren hing, moet je dat niet nu ineens weglaten, dat pik ik niet! Ik kreeg een heel mooie armbandje met mijn naam erop om en toen mocht ik lekker nog een poosje spelen met allemaal andere kindjes. Gezellig hoor!
Toen kwam de zuster mij halen en gingen we rijden, met bed en al! Mama moest een heel gek wit pak aan, een mutsje op en slofjes aan. En daar gingen we weer verder, naar de ok.
Ik mocht bij mama op schoot en kreeg een kapje op mij neus...heej, wacht eens even....dit heb ik vaker gehad, dit vind ik niet leuk!!"mama, wil niet, stinkt"
maar er was geen ontkomen aan, gelukkig was mama en 'uf' dicht bij me en viel ik toch nog redelijk rustig in slaap.
Met wakker worden had ik wat meer moeite. 't is toch ook gek....eerst moet je koste wat het kost gaan slapen en vervolgens moet je wakker worden terwijl je net lekker ligt te dromen?!!
Het duurde even en de monitor werd goed in de gaten gehouden, ik had nog een tube in en een saturatiemeter aan mijn oor. Opeens spuugde ik de tube uit, ging recht overeind zitten "dat is ba vies, ik wil speen" ik pakte mijn speen en...viel weer in slaap!
Zodoende was het kindje wat na mij na de ok gegaan was nog eerder terug op zaal!
Maar eindelijk mocht ik ook terug. Ik moest drinken maar dat wilde ik eigelijk niet "ik WIL ete! ik moet botham, ik moet koekkie" Maar ik moest toch eerst een halve beker drinken voor ik iets mocht eten. Gelukkig is het (na een uur) toch gelukt, en kreeg ik een heerlijke liga van de zuster. Ik heb nog in bed met auto's zitten spelen, toen nog een halve beker gedronken en eindelijk mochten we dan naar huis. Het rare is dat ik behoorlijk duizelig ben, heb ik de vorige keren niet gehad maar het kan van de narcose zijn, moeten papa en mama goed in de gaten houden.
De operatie op zich is gelukt. Ergens achter in, tussen een hoop pus en rommel hebben ze mijn oude buisjes nog gevonden (die mocht ik mee naar huis nemen) ze hebben alles heel goed schoon gemaakt en gekeken of ze iets zagen waardoor het steeds weer ontsteekt (meer dan 25 keer in twee-enhalf jaar is best veel) maar ze konden niets vinden. We zat er weer heel veel bloed en pus achter het trommelvlies en hebben ze er twee nieuwe buisjes ingezet, zo kan de boel weer goed draineren. Het kan komen door een allergie, naast de kippe-ei en koemelk allergie, dat gaat dus nu uitgezocht worden.
Maar nu ben ik weer lekker thuis, heb pijnstillers mee gekregen en ga denk ik maar effe lekker een tukkie doen.
we zijn dankbaar en blij dat alles goed mocht gaan !
Liefs;
Frans-jr
Voor mijn oogoperatie wachten we nog steeds op een oproep trouwens, als we wat weten laat ik het wel horen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten